GITS 2G – EERNEGEM

de eerste ploeg leent even zijn verslaggever ;-) (we willen hem ook terug) Hello Daar ben ik op weg met mijn getrouwe chauffeur voor de eerste wedstrijd van wat men noemt de zondagploeg ofwel de tweede ploeg. Ik ben benieuwd hoe dit zal meevallen, want meevallen daar ben ik van overtuigd. Met een paar van hen heb ik al wat gesproken, anderen heb ik al in actie gezien en het leek me wel een beste groep te zijn. De namen, ja dat zal in het begin wel een probleem zijn, maar samen met het spiekbriefje dat ik van Greet gekregen heb zal dat wel loslopen. Het tijdstip is wel ietwat eigenaardig, zo de zondagmorgen om 9u. Eigenlijk houdt dit wat risico in zo na een mogelijke SATURDAY NIGHT, maar tenslotte gaat het hier om echte sportlui die een zelfdiscipline hebben waardoor ik topfitte atleten verwacht. Wanneer ik de zaal betreed valt het me onmiddellijk op: frisse geur, clean, goede verlichting, maar dit kan niet zo blijven. Het zweet van de geleverde inspanningen, de drukte door het ritme van de strijd; ik ben ervan overtuigd hier wordt onmiddellijk een echte strijd gestreden. Gits op weg naar de zege, ze zullen er alles aan doen, da zie je aan de spelers die allen goed uitgerust aan de competitie beginnen. Het ziet me er ook een vrolijke groep uit, 7 mensen die eerst nog wat verhalen willen uitwisselen om dan te starten met de warming up die besloten wordt met een teambuilding die het groepsgevoel moet versterken om er samen voor te gaan. Zo, we zijn vertrokken. De eersten die de arena betreden zijn Lieselot en Greet, een nieuwe combinatie. Benieuwd kijk ik uit naar de prestatie van Greet die terugkomt uit blessure en er slechts enkele trainingen heeft opzitten. Geen nood echter zo blijkt uit de eerste pluimwisselingen. Het moet en het zal gaan. Het begin van de wedstrijd verloopt evenwel een beetje stroef. Ze moeten elkaar nog vinden en samen met een paar minder gelukkige acties brengt met zich dat ze steeds op achtervolgen zijn aangewezen. Maar je ziet het zo gebeuren. Ze gaan steeds beter samenspelen, maar voor de eerste set is het te laat: het wordt 17-21. Wetend dat het zal lukken, starten ze vol zelfvertrouwen aan de tweede set. Het loopt steeds beter en elkaar steunend en aanmoedigend beginnen zij hun tegenstrever steeds meer achteruit te duwen. Mede dankzij de aanmoedigende kreten uit de supportershoek toveren zij enkele splijtende aanvallen uit hun racket. Daar kunnen de bezoekers niet tegen op en zo worden het duidelijke 21-14 cijfers. Nu is het hek van de dam, ze zijn vertrokken naar de zege. Maar opeens, de bezoekers steigeren en slaan terug. Het wordt nu echt spannend. Geen nood echter, onze thuisploeg heeft de “moral” te pakken en toont tot wat ze echt in staat is. Ze houden niet alleen stand, maar na een echt spannende eindstrijd eigenen ze zich verdiend de zege toe: 21-18. Voila, de eerste punten zijn binnen, Gits leidt met 1-0. Op het veld ernaast is ook de tweede wedstrijd gestart: heren dubbel met Xavier en Peter. Ons duo is echter werkelijk te sterk, zodat men moeilijk van een zware strijd kan spreken. De zware cijfers 21-4 en 21-5 spreken voor zich. Nochtans, iedere wedstrijd moet gespeeld worden doch voor onze kerels was het een kans om hun veelzijdigheid te tonen. Zo brachten ze Gits op een droge 2-0 voorsprong. Nu echter kwamen onze “moeilijke” wedstrijden. Ik had er reeds over gehoord dat dit niet de leukste wedstrijden zijn, maar later daarover meer. Tussendoor: je zal zien dat ik nog wat problemen heb met de Neles, ik zal ze daarom voorlopig zo noemen: Nele (zwart haar) en Nele (niet zwart haar) Maar dat komt wel goed. Als eerste ging Lieselot in de clinch en al spoedig bleek dat haar tegenstreefster niet van de poes was. Het was een heel sterke speelster, maar toen heb ik de echte Lieselot leren kennen. Hoe goedlachs ze is buiten het terrein, hoe verbeten ze zich inzet op het terrein. Met alles wat ze in zich had, zichzelf oppeppend en met de moed der wanhoop bood ze zoveel mogelijk tegenwerk. Tevergeefs echter, die andere bleek te sterk. Al haar inspanningen ten spijt moest ze de nederlaag aanvaarden. Het werden verdienstelijke 12-21 en 15-21 cijfers. Lieselot, zoals ik je heb bezig gezien is de volgende tegenstreefster eraan voor de moeite. Ook voor Nele (zwart haar) bleek het onmiddellijk een zware klus te worden. Haar opponente was beweeglijk en had heel wat variatie in haar slagen. Niettemin bood Nele zeker in de eerste set heel wat weerstand. Op verschillende momenten speelde Nele heel sterk en ik begon te hopen dat ze het toch zou halen, maar telkens sloeg de bezoekster terug om tenslotte toch te winnen met scherpe 17-21 cijfers. Dit was heel verdienstelijk weerwerk Nele. Misschien bood de tweede set meer vooruitzichten maar tevergeefs. De sterke bezoekster greep Nele direct naar de keel en ze zou haar greep niet meer lossen. Meer dan enkele mooie opflakkeringen kon Nele niet op de mat brengen en zo werd het 12-21 voor de bezoekers. Toch weet ik dat mits wat aanpassingen hier meer te rapen valt. Daar kan aan gewerkt worden. Tussenstand: 2-2 Nu moet het mannelijk geweld aantreden: heren enkel met Xavier en Karel. Ik ben benieuwd wat dit zal worden. Onmiddellijk is echter duidelijk dat de tegenstrevers niet van hetzelfde kaliber zijn. Karel krijgt een hapklare brok (wat zijn fout niet is) en Xavier mag een loper in de ogen kijken. Zoals verwacht wordt het voor Karel een echte zondagmorgenwandeling. Zijn jonge (kleinere) tegenstander weert zich goed en zal ongetwijfeld veel hebben geleerd. Een jong en moedig kereltje dat goed zijn best deed, maar dat niet op kon tegen zijn grotere en veel krachtigere opponent. Soms was het een beetje gênant voor Karel, maar goed hij moest nu eenmaal. Hij werkte zijn wedstrijd behoorlijk af en won met 21-8 en 21-6 en bracht Gits zo op 3-2. Op het terrein ernaast was Xavier aan het zwoegen tegen zijn sterke tegenstander. Xavier haalde alles uit de kast en keek echt niet op een inspanning. Bij momenten spatte het zweet tot in mijn nabijheid. Tevergeefs echter, die kerel aan de andere kant van het net was beresterk. Wat Xavier ook probeerde, alles kwam terug. Maar neen, als je dacht dat onze Xavier zich daarbij neerlegde dan ben je verkeerd. Hij bleef vechten en scoorde enkele heel mooie punten. Maar anderzijds is het zoals meestal in de sport, als de andere te sterk is valt er weinig aan te doen. Na heel wat weerwerk viel dan het te sterkt verdict. De bezoeker won met te harde 13-21 en 9-21 cijfers die echter niet het verdienstelijke weerwerk illustreren. Stand: 3-3 De zege zat er nog in, maar nu moesten onze mixed ploegen daarvoor zorgen. Voor Gits traden aan: Peter/Nele (zwart) en Karel/Nele (niet zwart) Opnieuw bleek onmiddellijk dat het voor Peter en Nele (zwart) een zware dobber zou worden. De bezoekers combineerden goed en bleken goed ingespeeld op elkaar. Steeds op achtervolgen aangewezen bleven de onzen zich goed verdedigen, maar telkens zij een mooi punt scoorden kwam onmiddellijk het antwoord. Ze gaven echter niet op maar tevergeefs. Het werd 16-21 na een moedige strijd. De hoop die bleef leven werd echter de kop ingedrukt. De bezoekers bleven dominant in het spel en bij ons was soms wat moedeloosheid te zien. Je zou voor minder. Niettemin bleven onze gasten zich weren om dan toch de nederlaag te moeten aanvaarden. Het werd 12-21. Tussenstand: 3-4 Al onze hoop werd nu gevestigd op ons laatste koppel Karel en Nele (niet zwart) Hoe zouden ze met die druk omgaan, zouden zij bezwijken onder de last die op hun schouders rustte? Neen, en nogmaals neen, het moest en zou een zege worden. Vastberaden begonnen zij de wedstrijd en lieten onmiddellijk aan hun tegenstrevers zien dat het hen menens was. Zij bepaalden het ritme, zij sloegen raak en met hun geolied samenspel lieten ze de tegenstander geen kans. Dit was echt teamwerk en zo konden we enkele werkelijk mooie punten zien scoren. Steeds het goede ritme aanhoudend stelden zij de tegenstander met mooie aanvallen voor onoverkomelijke problemen. Na een eerste setwinst met 21-12 bleven Karel en Nele de wedstrijd in handen houden. De tegenstander zat in hun greep en moest het spel ondergaan. Met goed ploegspel werd het dan ook 21-13 wat de totaalstand op 4-4 bracht. Na wisselende wedstrijden werd het dan uiteindelijk een zoveelste, maar verdiend gelijkspel. Het is een billijke uitslag, verdiend voor de twee ploegen. Toch is er iets dat bij mij blijft knagen. Ik heb een aangename tijd doorgebracht en ik heb heel wat vriendelijke mensen leren kennen. Want ja, dat is mij opgevallen. Dit is een toffe groep die heel goed met elkaar omgaat. Er is enerzijds die zachte, vriendelijke en gemoedelijke sfeer en anderzijds is er toch die wil om te winnen. Een gezonde combinatie al je ’t mij vraagt. Het deed me onmiddellijk terugdenken aan die andere avond toen ik er was voor het A-team. Bij een rustig ogenblik van die gozers keek ik even om naar jullie training. Dat was die avond van de fameuze “Nele lay-up”. Toen echter viel me op dat niet alleen de groep gemoedelijk is, maar ook de training ligt in die sfeer: wedstrijdje spelen en zo. En niet alleen dat, zoals jullie misschien nog niet weten: ik observeer graag en veel, ik luister graag en veel. Zo verneem ik soms het een en ander en ook nu is dit het geval. Als ik me te veel moei mogen jullie het gerust zeggen hoor, maar op training miste ik iets, o.a. tactiek misschien. Maar goed, jullie zijn een echte mooie groep die zoekt naar een mengeling van ontspanning en inspanning, van spelplezier en zegehonger, van druk en ambiance. Geen nood echter, jullie hebben alles in zich om tot het gewenst resultaat te komen, dat bleek trouwens uit het achterafje. Die alomtegenwoordige catering had er weer voor gezorgd dat bij een drankje de welverdiende pistolet kon worden verorberd. Die sfeer gaf dan weer aanleiding tot een gezellig samenzijn waar heel wat gesprekjes werden gevoerd over alles en nog wat en die mede de basis zullen vormen voor wat de volgende zege moet worden. Toffe mensen, tot de volgende keer! N Addendum O ja, ik was het bijna vergeten jullie te vertellen dat onze supporter nr. 1 ook aanwezig was. Wie zat daar op de eerste rij? Ons “Gitsken”, trouw zoals altijd was zij daar om de ploeg aan te moedigen. Jaja, zij, want het is inderdaad een vrouwtje. Ik had wel de indruk dat zij toch ietwat triestig keek, want zij miste iemand in de zaal. Gelukkiglijk waren daar Emma en Remie om haar liefdevol te begeleiden. Daarenboven had zij het zalige vooruitzicht om de verdere tijd, tot de volgende wedstrijd, bij Emma door te brengen waar ze met alle zorg en liefde zal omringd worden.